Op 30 juni vertrokken we om een uur of 9 richting Texel. Helaas stond de wind bijzonder ongunstig voor zowel de heen als terugweg. Dat mocht de pret niet drukken en zo voeren we op de motor eerst tegen de vloedstroom en een uurtje later met de ebstroom mee. Onderweg werd er genoten van een bakje koffie of thee en de traditionele Jacob Odenkoek, afgekort Jodenkoek. Ook vertelde René over het verhogen van de Afsluitdijk, het vissen met een Wieringer aak en ook hoe de stand van zaken van de Waddenzee werkelijk is. Een punt van aandacht was ook het besluit van RWS om hele delen van het Wad te gaan afsluiten voor de mens. Dit zou namelijk betekenen dat ook voor ons het straks onmogelijk wordt gemaakt om die soort aktiviteiten te kunnen blijven doen.
De reis door het Visjagersgaatje en over de Bollen naar Oudeschild ging voorspoedig en na ruim 2 1/2 uur hingen we aan de kade voor “De Kombuis”.
De mensen gingen van boord en verspreidden zich over Oudeschild, hetgeen voor de bemanning de mogelijkheid verschafte om een vissie te halen. Was het onderweg nog bewolkt, op Texel begon de zon direct te schijnen toen we vastlagen. Op het Wad zelf werkte de lucht behoorlijk en het leek er zelfs op door het plakkerige weer, dat er zich misschien een onweersbui ontwikkelde. Gelukkig viel dat erg mee.
Om 14.30 uur waren alle passagiers, sommigen bepakt en gezakt, weer aan boord. Het was nog even oppassen met het inschepen, want de aak was door de eb een aardig eind gezakt.
Op de terugweg voeren we langs de MZI’s, mosselzaadinvanginstallatie, bij Den Helder, waar de WR 10 bezig was. Bij de scheidingsboei gingen we een klein stukje het Amsteldiep in om even later af te slaan naar het Wieringerdiep. Omdat de ebstroom nog liep en de vele banken nog mooi droog lagen, werden we getrakteerd om heel wat zeehonden, die daar op lagen en in de geul zwommen.
Even voor zessen draaiden we de aak de haven in en waren we weer terug na een heerlijk daggie Texel.