Van horen zeggen 2025

Nieuws, roddels en loabekakkerij

Droogvallen op 23 juli

Op 23 juli stond de 3e droogvaldag op het programma. Alhoewel de vooruitzichten er in het begin niet echt florisant uitzagen,
bleek het een mooie, warme en zonnige dag te zijn. 
Met een volle aak vertrokken we om 8.30 uit Den Oever. De wind stond helaas pal tegen, waardoor we op de motor door het Wieringerdiep motorden en met de stroom van de eb, bereikten we al vlot het Amsteldiep. Af en toe stak er een zeehond, vlak naast de aak zijn kop boven water om even te kijken of er wat te halen viel. Zeehonden zijn van nature nieuwsgierig en meestal levert motorgeluid(van vissende kotters) eten op. De stemming was gezellig aan boord, René vertelde aan de hand van wat foto-materiaal over geschiedenis van de aak, het leven aan boord en het e.e.a. over de stand van zaken van de Waddenzee.

Het water zakte maar langzaam en toen het water tot ruim onder de knie kwam, stapte iedereen van boord, de één gewapend met pierenvork, de ander met een netje voor de mosselen en/of oesters. Het water was bij het instappen nog wat fris, echter voelde later lekker warm aan. Onderweg naar de mosselbank kwamen we heel wat verschillende planten en diertjes tegen. Omdat er nog heel wat water op de plaat stond, zag je verschillende postzegeltjes(jonge platvisjes) en garnalen wegschieten. Opvallend veel mannelijke krabben, ik vond maar twee vrouwelijke. Het aantal kwallen was behoorlijk minder dan de vorige keer. Eén oorkwal en één kompaskwal. Tussen de twee mosselbanken in was veel kokkelzaad gevallen. Als dat allemaal lekker groeien gaat kunnen we volgend jaar weer aan een maaltje kokkels zitten.

Het aantal knappe mosselen viel wat tegen, Zaad genoeg, maar weinig maatse mosselen. Wel waren er mooie maat oesters  te vinden. Aangezien ‘t water hier snel op komt werd het tijd om naar de aak terug te lopen. Daar aangekomen werd er door een aantal dames lekker gezwommen aan de rand van de bank. Aan boord werden de voorbereidingen getroffen voor het koken van de mosselen. Ook waren er mensen die genoten van de lekkere rauwe oesters. Ze smaakten best.
Gelukkig konden we op de terugreis heerlijk zeilen. De stilte, het klotsende water, de wind door de zeilen en een geluidloze motor, het blijft genieten op die manier. Opeens stak er iets donkers de kop op uit het water en dook daarna weer onder, waardoor de rug tevoorschijn  kwam. Het bleek een bruinvis te zijn, waarschijnlijk op spieringjacht. Pracht gezicht en jammer, dat ze zolang hun adem in kunnen houden, want we hebben hem of haar niet meer kunnen zien.

Om 19.00 uur lag de aak weer aan de kant in de haven van Den Oever en konden we terugkijken op wederom een gezellige en geslaagde droogvaldag.

Kampen 2025

Op vrijdag 27 juni om 7.30 voeren we vanaf de Marina in Den Oever(die ons weer gratis een plekje aan de steiger gunde) richting Kampen voor de 29 ste editie van de Oostwal Botterwedstrijd al daar. Het werd in eerste instantie een motortocht, de wind was afwezig, maar halverwege het IJsselmeer konden toch de zeilen omhoog en ging het voorspoedig naar de Ketelbrug. Die zag ons zeker komen, want de brug ging keurig op tijd, de bus naar Lelystad was net gepasseerd, voor ons omhoog, zodat we zonder te wachten konden doorvaren. We waren mooi op tijd in de haven van Kampen, waar het altijd wat lastig manoeuvreren is om op de juiste plek aan de steiger te geraken. De traditionele barbecue smaakte weer heerlijk en het was goed toeven in het zonnetje. Na wat gepraat, geborrel en sterke verhalen, werd de slaaptent opgetuigd.
Het programma startte om 08.00 uur met een heerlijk schippersontbijt in de Boterloods. Inmiddels kwamen de passagiers van de verschillende bedrijven, die dit evenement sponsoren, ook het terrein op om te genieten van het ontbijt. Na het palaver werd er ingescheept en vertrokken alle deelnemers richting de wedstrijd op het Ketelmeer.
We hadden dit keer een jonge groep mee en die hadden voor twee schepen ravitaillering mee genomen. De aak lag er diep van. Voor ons oudere jongeren toch even fronzen, helemaal toen er ook twee beatboxen met twee microfoons aan boord kwam… De vlag van het bedrijf Van den Brink koeltechniek 2 moest ook op worden gehangen. Het bleek geen normale vlag, maar meer van spinakerformaat. Voor de vorm hebben we geprobeerd het omhoog te hijsen, maar om door het enorme extra zeiloppervlak, er weer afgehaald. De organisatie had al gezegd dat alleen de kluiver eerbij mocht en dat een spinaker direct tot diskwalificatie zou leiden.
Er was één van de heren, die nog even geteld had hoeveel blikjes bier we moesten opdrinken tot alles op was. Hij kwam tot de conclusie dat we allemaal wel 20 stuks moesten legen. ”Dat halen we nooit.” Maar hoe anders was deze jeugd! Heel anders dan ‘t stelletje losgeslagen kleutervolk uit Elburg. Het bleken superleuke, gezellige lui te zijn, twee jonge vrouwen en 10 jonge kerels. Die er lekker op los feestten, hun zangkwaliteiten niet onder banken of stoelen staken en af en toe zeer gevat uit de hoek kwamen: “Klaar maken voor overstag…….Reeeeee.” Ook de verslaggeving van de wedstrijd via de beatbox zorgde voor veel hilariteit. Er was ook weer heerlijke haring en broodjes van de organisatie. Zelf hadden ze de plaatselijke slager een heerlijke bak met vleessnacks laten maken en één had zelfgemaakte vleesbroodjes mee. Nee, wij hadden het wel een paar weken op het Ketelmeer kunnen volhouden.
Er stond een flinke bries van een Bft of 4 en toen de zeilen omhoog gingen, wisten we dat het hard werken zou worden deze middag. En dat werd het. Er werd op het scherpst van de snede gezeild en de mannen hielpen flink mee met het laten zakken en ophalen van de zwaarden. Best wel zwaar vonden sommigen. Ook voor de bemanning was het pittig. Kruizende schepen, wanneer overstag, haal ik de boei, staan de zeilen goed genoeg, heb ik iedereen nog aan boord…
Toen de wedstrijd gedaan was en we de haven van Kampen opzochten, was één van de dames druk aan het opruimen geslagen en toen iedereen van boord ging zag de aak er schoner uit dan dat we vertrokken.(en dat was al schoon) Wat een visitekaartje voor het bedrijf Van den Brink Koeltechniek 2. Daar heb ik nou respect voor!
Helaas is er weinig foto-materiaal door een telefoon met prachtige foto’s en filmpjes, die liever, na een lichte aanraking, het ruime sop koos van de rand van de aak….. De foto’s zijn allemaal “gejat” van de facebookpagina van Job Jager, die ze ook gemaakt heeft! Een paar(4) zijn van ons zelf, maar da’s aan de kwaliteit ook te zien.
Oh ja, we werden 31e. .

Scroll to Top